Non-governmental organization "Francišak Skaryna Belarusian Language Society"

Беларуская English
Log In або Sign Up
Belarussian language — Беларуская мова ў храмеPublications

In Memory of Iaan Hashkevich

2012-10-08 0

 9 September is the remembrance day of Iaan Hashkevich.

 

 9 September is the remembrance day of Iaan Hashkevich.

Iaan Iaanavich Hashkevich, Saint Iaan of Karma, a wonder-worker, an Orthodox archpriest. He was a descendant of the famous Hashkevich family. His relics are in the convent of St. Iaan (Dobrush district of Gomel region).

One may read about his life and miraculous activity on the web page by Angelina Dabravolskaya. The page was created with the blessing of the Right Reverend Stefan, now the Bishop of Gomel and Zhlobin. It was him who found the relics of St. Iaan and founded the convent of Karma.

Here are poems by Angelina Dabravolskaya.

 "Вандроўка да святога Іаана Кармянскага"

1. ГОМЕЛЬ

 Па горадзе, родным стаўшым,
 Спяшаю хадой таропкай —
 Туды, дзе, ноч не даспаўшы,
 Ішла з вінаграднай гронкай
 На свята — Праабражэння! —
 Па сонным яшчэ праспекце,
 З маленнем — аб ачышчэнні,
 З прашэннем — каб не памерці,
 З літаннем — уратавання! —
 Праз слёзы, праз боль, у скрусе...

 I мне было — даравана...

 I — на ўрачыстым абрусе —
 На вінаград і яблык
 Упалі жывыя каплі,
 А ў сэрцы, болей не ззяблым,
 Ужо рассычаўся камень,
 I ў кожным яго асклепку,
 Такім ледзяным і бязбожным —
 Нібы люстравалася Неба,
 Пяшчотна і асцярожна.

2. ДАРОГА У КАРМУ

 Гэтым часам, калі
 Прамінаюць палі і вёскі
 (Ці на яве — ці ў сне?),
 Успаміны мірскія стынуць,
 Я спяшаю к Табе,
 Задыхаюсь, глынаю слёзы,
 Я малюся Табе,
 Дарагая наша Святыня.

 Сустракаеш усіх
 Светлым Храмам,
 Як вочы, сінім,
 Чыстым Крыжам
 I ў студні —
 Вадой жывою.
 Як нідзе,
 Тут да неба, да Бога
 Бліжай.
 Усё жыццёвае
 Застаецца па-за Кармою.

 Тут слабы карабель мой
 Спыніўся
 І кінуў якар.
 Ды не моцны ланцуг —
 Зноўку хваля —
 I ён парвецца...
 Дай жа, Госпадзе,
 Каб прайшлі без знаку
 Усе буры і штормы,
 У жыцці і ў сэрцы.

 Ёсць прыстанкі
 У хвалях быцця-акіяну.
 Ратавальным агнём
 На іх душы чыстыя свецяць.
 ...Святы праведны ойча наш Іаане,
 Малі Госпада
 Аб Яго непуцёвых дзецях.

3. У ХРАМЕ

 У Храм увайду і зацеплю свечачку,
 Прад святымі мошчамі стану.
 Дзякуй, ойча наш Іаане,
 За Тваё вялікае сэрца.

 За малітву тваю няспынную,
 За любоў да людзей убогіх.
 З іх нікога ў жыцці не пакінуў Ты
 Словам добрым і дапамогаю.

 Усе прароцтвы Твае здзяйсняліся,
 Слова кожнае адбылося:
 I Царыца Нябёс з’яўлялася,
 I дыханне Яе засталося.

 Дзякуй, бацюшка Іаане,
 Што квітнее зямля Кармянская.
 ...Светлым раннем
 у Пакроўскім храме
 Ціха ліецца малітва манаская.

4. МАЛIТВА

 Госпадзе,
 дай маліцца
 за родных у гэтым свеце.
 Зёлцы —
 долу хіліцца,
 Дрэву —
 заломваць вецце.

 Подыхам Твайго Духу,
 Словам або маўчаннем
 Кожным імгненнем, рухам —
 Абарані ад адчаю,
 Бедаў, нягодаў, спакусаў
 Верных Табе
 і грэшных —
 Усіх,
 хто на Беларусі ёсць —
 і апошніх,
 і першых.

 ...Чыстыя немаўляты
 Спяць у жаночых улоннях.
 Ірады — мама з татам.
 Божа! Хто абароніць?
 Тонкія ніці жыццяў
 ’Шчэ ў Тваёй далоні...

 ...Спеюць зернейкі ў жыце
 На каласох зялёных.
 Лісце —
 спякотнаму сонцу,
 Корань —
 атрутнае глебе.
 Сокі —
 вадзе смяротнай...
 «Дай нам штодзённага хлеба!..
 Хопіць, маўляў, палохаць
 Душы, парослыя цернем!..»

 ...Цень ад Крыжа Гасподняга
 Зліўся з Чарнобыльскім ценем...

5. ДЗЕЦЯМ ХРЫСТОВЫМ

 ...Палымнее душа
 Чысцінёю, святлом і любоўю.
 Ззяе так,
 Што балюча, няможна глядзець.
 А праз ззянне —
 Сцякае жывою крывёю сваёю.
 Толькі гэтым жыве,
 Мае моцы любіць і цярпець.

 Праз стагоддзі пакуты Хрыстовай
 Яна ўкрыжавана,
 След цвіка і кап’я
 Ёй ніколі не спыніць балець.
 Не стыгматы, не цела —
 А сэрца праўдзівага рану —
 Не загоіць
 Ні час, ні каханне, ні смерць.

 Божа,
 Дай жа душы гэтай
 У яве і ў сне быць з Табою,
 Як ахвяру Сваю
 На ахвярнік нябачны прыймі,
 Улячы яе раны —
 Чыстым Целам і Кроўю Тваёю.
 На мытарствах
 Зямных і нябёсных
 Яе барані.

6. АГАРОДНЯ

 Тут, паводле сведчанняў мясцовых жыхароў, спраўдзіўшы прадказанне св.
прав. Іаана Кармянскага, у Свята-Нікольскі храм на Божую Літургію
з’явілася Сама Найсвяцейшая Дзева Марыя з анёламі. Было гэта ў 30-я
гады XX стагоддзя, амаль праз 20 год пасля смерці айца Іаана. У 1950-я
гады храм быў разбураны. Цяпер на месцы яго алтара стаіць 3-мятровы
дубовы крыж.
 (3 «Жыція св. прав. Іаана Кармянскага»)

 ...Схілюся грэшнай галавою
 I тварам упаду ў траву.
 Дай, Госпадзе, мне быць з Табою —
 Я ўсё тады перажыву.

 Калі надыдзе час спакусы —
 Дазволь мне сэрца ўтрымаць
 I ад Цябе не адкаснуцца.
 ...Тут
 ля Крыжа
 стаяла Маці…

 Бяздольным, з хвораю душою
 Усяе пакуты не знясці.
 Але іскрынкаю жывою —
 Сам ацалі і асвяці.

7.

 ***
 Абрыс галіны,
 лінія святла —
 Як словы,
 невыказныя ў малітве —
 Звязаныя паміж сабой не рытмам,
 А чысцінёю,
 што не знае зла.

 ***
 Ах, вясёлка —
 дзіўная дарога
 кволай чалавечае душы:
 Лёгка ўзносіш думкаю да Бога,
 на прыступку райскага парогу.
 Вось каб узысці — і не грашыць!..

8. МАЦI БОЖАЯ, БЛАГАСЛАВI!
 (Вяртанне)

 Кожны дзень, нібы верш, —
 нанова
 Адкрываю Святое Слова.
 Сцвердзіць нам Яго ў жыцці —
 Маці Божая, благаславі.

 Хай усе клопаты і ўчынкі
 Не затуляць, як аблачынкі,
 Прамянёў Найсвяцейшай Любві —
 Маці Божая, благаславі.

 Цела — Хлеб, і вада — жывая
 Душы грэшныя ажыўляюць.
 Прычашчэння Святой Крыві —
 Маці Божая, благаславі.

 Ацалі нашы душы, Царыца,
 Бо самім ад грахоў не пазбыцца.
 Уладарка Нябёс і зямлі,
 Маці Божая — благаславі!

 1999–2001 гг., Гомель–Мінск–Гродна




 “АГАРОДНЯ – КАРМА”


 (нізка вершаў)

*

 Месцу былога Свята-Нікольскага храма


 Маўчаць званы.
 Ніжэй травы –
 зямля.
 У зямлі, бы зерне,
 спіць душа мая.


 *
 Ю.


 Не з дошкі крыж –
 Ён і з крыві, і з цела.
 Няўжо ж, душа,
 Ты гэткага хацела?..


*
 Дарога Агародня-Карма


 Плывуць аблокі
 вечным шляхам.
 Дзе на зямлі
 прытулак птаху?


 *
 Калоссе ліецца,
 Птах над нівай.
 Хай песня выспее шчаслівай.


 *
 Добрае слова – жывою вадой
 з вуснаў ліецца.
 І – сунімае смутак і боль.
 Чым ты, душа, адзавешся?


*
 Любоўю – за любоў?
 Гасподзень Крыж
 ці зможаш несці?
 Што ж, душа, маўчыш?


 06.12.2001 г., Мінск

Ангеліна ДАБРАВОЛЬСКАЯ


← back